روی بنمای و وجود من از ياد ببر   

 
روی بنمای و وجود من از ياد ببر خرمن سوختگان را همه گو باد ببر
ما چو دادیم دل و ديده  به طوفان بلا گو بیا سيل غم و خانه ز بنياد ببر
رلف چو عنبر خامش که ببوید هیهات ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر
سینه گو شعله آتشکده فارس بکش دیده گو آب رخ دجله بغداد ببر
دولت پیر مغان باد که باقی سهل است دیگری گو برو و نام من از یاد ببر
سعی نابرده درین راه بجایی نرسی مزد اگر می طلبی طاعت استاد ببر
روز مرگم نفسی وعده دیدار بده وانگهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر
دوش می گفت بمژگان دارازت بکشم یارب از خاطرش اندیشه بیداد ببر

حافظ اندیشه کن از نازکی خاطر يار
برو از در گهش این ناله و فرياد ببر

;

لینک